Prácticas

Os Gathas

Os ghatas son poemas breves que podemos recitar durante as nosas actividades cotiás para axudarnos a regresar ó momento presente e morar na plena atención. Os ghatas son parte esencial da tradición do budismo zen. Para usalos non se precisa de ningún coñecemento especial.

Cando enfocamos a nosa mente nun ghata volvémonos cara nós e somos máis conscientes de cada acción que realizamos. Cando o ghata termina continuamos coa nosa actividade cun estado de consciencia máis elevado. Cando memorices un ghata virache á mente con bastante naturalidade. Pero non é preciso aprenderse todos á vez. Podes comezar con un ou dous e aprender outros pouco a pouco. Nalgún tempo descubrirás que os aprendeche todos e incluso que estás creando os teus propios.

Ó inhalar, o meu corpo cálmase.

Exhalando, sorrío.

Somerxido no momento presente,

percátome de que este

é un momento marabilloso.

No seguinte libro podes obter máis información sobre a práctica dos ghatas. Inclúe 53 gathas para a vida diaria:

Momento presente. Momento maravilloso (de Thich Nhat Hanh)

Esta mañá, ó espertar, sorrío.

Ante min, vinte e catro horas radiantes.

Comprométome a vivir cada intre plenamente

e mirar a todos os seres cos ollos da compaixón.

Camiñar sobre a terra
é un milagre.
Cada paso consciente revélanos
o marabilloso Dharmakaya.

Ó abrir a ventá asomámonos ó Dharmakaya
Que marabillosa é a vida!
Atenta a cada intre
a miña mente é clara coma un río en calma.

O esquecemento é a escuridade.
A consciencia é a luz.
Que a miña plena consciencia
brile sobre toda vida.

A auga mana desde o alto da montaña.
A auga corre polas entrañas da terra.
Milagreiramente, a auga ven ata nós
e sustena a vida.
Ó cepillar os dentes e enxaugar a boca,
prometo falar con pureza e amor.
Cando a miña boca está fresca e exhala
o perfume da palabra xusta,
unha flor nace no xardín do meu corazón.
Ser consciente é un espello
que reflicte os catro elementos.
A beleza é un corazón que xera amor
e unha mente que está aberta.
Impuro ou inmaculado,
crecente ou decrecente.
Estes conceptos so existen na nosa mente.
A realidade do interser é insuperable.
A auga flúe
sobre estas mans.
Poida usalas sabiamente
para conservar este marabilloso planeta.
Non nacido e, con todo, xa indestrutíbel
máis alá do tempo e do espazo,
tanto a transmisión como a herdanza
descansan na natureza marabillosa
do Dharmadatu.
Aclarando o meu corpo
o meu corazón límpase.
O Universo é perfumado con flores.
As accións de corpo, fala e mente cálmanse.
Ó porme estas roupas
dou grazas a aqueles que as fabricaron
e ó material co que se fixeron.
Desexaría que todos tiveran algo co que vestirse.
Unha flor de loto para ti,
futuro buda.
Ó inhalar, o meu corpo cálmase.
Exhalando, sorrío.
Sumerxéndome no momento presente,
percátome de que este
é un momento marabilloso.
O Dharmakaya trae a luz da mañá.
Sentada sen moverme, o meu corazón está en paz.
Este é un novo día.
Comprométome a vivilo conscientemente.
O sol da sabedoría brillará por todas partes.
Cando entro na sala de meditación
vexo a miña verdadeira mente.
Prometo que unha vez que me sente
cesará toda confusión.
Acendendo esta candea,
e ofrecendo a súa luz ós innumerables budas,
a paz e algría que sinto
iluminan a face da Terra.
Tan refrescante coma unha flor de loto
tan brillante coma a Estrela Polar:
Ó Buda
vou por refuxio.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará